روش درمانی جدید برای پرخوری

یک روش درمانی جدید که تمرکز آن بر ارتباط بین خوردن و سلامت روان است، به افرادی که اضافه وزن دارند کمک میکند تا تصمیم های سالم تری در رابطه با خوردن بگیرند.

پیشنهاد اولیه به افرادی که از پرخوری رنج میبرند و اضافه وزن دارند در حال حاضر این است که کمتر بخورید! سالم تر بخورید و ورزش کنید و در موارد حاد به آنها پیشنهاد جراحی میشود. اما در درمانی که در این مطالعه اتخاذ شده به جنبه های روانشناختی پرخوری نیز اهمیت زیادی نشان داده شده است و از تکنیک هایی استفاده میشود که افراد دلایل پرخوری خود را بدانند و بر آنها آگاه باشند، به دنبال آن ورزش کنند و در گروه درمانی ها شرکت کنند.

این مطالعه روی 42 بزرگسال انجام شد که همگی از چاقی رنج میبردند و برای درمان به کلینیک مراجعه کرده بودند تمام شرکت کنندگان شاخص توده بدنی بالای 40 داشتند. از نشانه هایی که این افراد دارند میتوان به خوردن‌های تکرار شونده در طول روز اشاره کرد و ویژگی‌هایی دارند مانند ذائقه به شدت بالا، شاخصه‌های ژنتیکی تنبلی و همچنین اکثر افرادی که پرخور هستند و اضافه وزن دارند با چالش های روانشناختی نیز دست و پنجه نرم میکنند برای مثال اکثر آنها گزارش میدهند که توانایی کنترل خود را در برابر غذاها ندارند.

همچنین در برخی از افراد پرخوری میتواند دلایلی چون ترومای کودکی، افکار منفی، روابط مشکل دار با خانواده و مشکلات اجتماعی داشته باشد. خیلی از این افراد هم بخاطر بدن‌های چاق مورد تمسخر قرار میگیرند یا نگاه‌های سنگینی روی خودشان احساس میکنند که به آنها اضطراب میدهد و خوردن غذا به کاهش اضطراب آنها کمک میکند و به نوعی با غذا آرام میشوند.

در این روش درمانی با تاکید بر جنبه های روانشناختی پرخوری، شامل امنیت عاطفی و گشودگی، شرکت کنندگان طی 30 ساعت در مدت 10 هفته گرد هم آمدند. هر جلسه همراه با آموزش هایی همگانی بود که پس از آموزش شرکت کنندگان به گروه های کوچک تقسیم میشدند. لازم به ذکر است که تمام 42 شرکت کننده تا آخر مطالعه همراه بودند.

طی این مدت تلاش تیم پژوهشی این بود که به ارتباط بین پرخوری و روان را به افراد آموزش دهد تا بر این جنبه وجودیشان آگاه باشند و راهبردهایی را به کار ببرند که بر پرخوری آنها تاثیر مثبت بگذارد. برای مثال از این موضوع آگاه شوند که چه چیزهایی محرک آنها برای پرخوری است و پس از چه اتفاقاتی شروع به خوردن بیش از حد و ناگهانی میکنند.

خیلی از شرکت کنندگان هم، ظاهر بدنی خود را مانعی میدانستند برای بودن در اجتماع و انجام ورزش و فعالیت‌های پویا. اما پس از تکمیل دوره درمان 30 درصد کاهش در دفعات پرخوری شرکت کنندگان ایجاد شد و پیشرفت معناداری از نظر مسائل روانشناختی در آنها به وجود آمد. مثل کاهش اضطراب و افسردگی یا کاهش احساس تنش. همچنین آنها گزارش کردند که ترس کمتری برای حضور در اجتماع احساس میکنند. لازم به ذکر است که این مطالعه تغییر وزن افراد را اندازه گیری نکرد اما خود شرکت کنندگان از کاهش وزنشان در طول این دوره درمانی گزارش دادند که باعث خشنودی تیم پژوهشی بود.